Ime Ran na hebrejskom znači pesma, radost, ponekad i oblik pokretne vedrine. Kratka, svetla reč, gotovo bez težine. To ime nosio je Ran Gvili, star dvadeset četiri godine, čiji se put završio u buci i tišini, daleko od svake radosti, na anonimnom groblju u severnom delu Pojasa Gaze. Kontrast je surov: ime povezano sa životom i kretanjem, i smrt koja je nastupila jednog od najmračnijih dana savremene izraelske istorije.