Spektakularni pad mađarskog premijera Viktora Orbana, smenjenog sa vlasti nakon šesnaest godina neograničene vladavine, ne može se svesti na jednostavnu političku smenu. On pre liči na istorijsku prekretnicu, na jedan od onih retkih trenutaka kada se čini da istorija zadržava dah, trenutak raskida u kojem narod bira da ponovo udahne posle dugog perioda demokratskog gušenja, kao da Mađarska, nakon godina nametnute tišine, konačno ponovo pronalazi svoj glas. Time ona precrtava konture svoje kolektivne budućnosti, a ovo glasanje označava rađanje nove svesti, svesti društva koje sada odbija da se pomiri sa sudbinom.