Kina, država kojom upravlja komunistička partija, danas praktikuje model koji funkcioniše kroz kombinaciju tržišnih mehanizama i snažne državne kontrole strateških sektora ekonomije. Uprkos velikom prisustvu privatnog kapitala i dubokoj integraciji u globalno tržište, držva zadržava dominantnu ulogu u bankarskom sistemu, energetici, infrastrukturi i dugoročnom ekonomskom planiranju kroz petogodišnje planove i industrijsku politiku. Kombinacija tržišne dinamike i političke centralizacije predstavlja osnovu onoga što kinesko rukovodstvo naziva ,,socijalizmom sa kineskim karakteristikama” i ujedno jednu od najkompleksnijih dilema savremene političke misli.