Pre skoro šezdeset godina čehoslovački socijalizam sa ljudskim likom je dobio šamar gvozdenom rukavicom kada je Sovjetski savez odlučio da prekine Dubčekove reforme. Praško proleće je zamenila sumorna i hladna jesen pristigla na gusenicama Varšavskg pakta, a Čehoslovačka je ubrzo utonula u apatiju normalizacije zbog čega su mnogi sa ciničnom gorčinom počeli da je nazivaju Kraljevstvom zaborava. Iako su trupe Varšavskog pakta brzo, praktično preko noći, zauzele čehoslovačke gradove, određene institucije nisu tako brzo pale i ostale su da tavore narednih meseci do konačnog kraha. Koristeći ovaj limbo dva velika češka pisca i intelektualca, Vaclav Havel i Milan Kundera, započeli su raspravu koja će ih pratiti čitavog života.